جعفر عليه السلام عن رجل تزوّج امرأة ، فقالت له انا حبلى و انا اختك من الرضاعة و انا على غير عُدة « 1 » فقال : ان كان دخل بها و واقعها فلا يصدقها و ان كان لم يدخل بها و لم يواقعها فليختبر و ليسأل اذا لم يكن عرفها قبل ذلك » . زن ابتدا با مردى ازدواج كرده و پس از ازدواج به مرد گفته : من حامله‌ام و من خواهر رضاعى تو هستم و آمادگى براى ازدواج نداشتم و خلاصه براى ازدواج مانع داشتم ، امام مىفرمايد : اگر بعد از مواقعه چنين حرفى زده ، به سخنش اعتنا نمىشود ولى اگر قبل از مواقعه بوده ، بايد تحقيق كند كه راست مىگويد يا نه ؟ در اين روايت ، بين دو صورت تفصيل قائل شده ولى در متن ، تفاوتى بين اين دو صورت قائل نشده و سخنى از تحقيق هم به ميان نيامده است . ذيل روايت « اذا لم يكن عرفها قبل ذلك » دو احتمال دارد : احتمال اول اينكه اگر اين زن را به وثاقت مىشناسد ، نيازى به تحقيق و سؤال ندارد ، در اين صورت فرض قبلى سخنش مسموع است و اگر به عدم وثاقت مىشناسد ، سخنش مسموع نيست . احتمال ديگر آن است كه اگر قبل از سؤال مطلب براى مرد روشن است مثلًا مىداند كه حامله بودن اين زن يا خواهر رضاعى او بودن يا در عدّه نبودن او راست نمىآيد يا بر عكس ، مطلب براى او روشن باشد كه در عدّه است ، در اين صورت بدون تحقيق و سؤال مطلب روشن است ولى اگر قبلًا براى او روشن نشده باشد ، به ادعاى زن اكتفا نكند و تحقيق و بررسى نمايد . ب ) [ اذا وكلا وكيلًا فى اجراء الصيغة فى زمان معين لا يجوز لهما المقاربة بعد مضىّ ذلك الزمان ] متن عروة : « التاسعة : اذا وكلا وكيلًا فى اجراء الصيغة فى زمان معين لا يجوز لهما المقاربة بعد مضىّ ذلك الزمان الّا اذا حصل لهم العلم بايقاعه و لا يكفى الظن بذلك و ان حصل من اخبار مخبر

--> ( 1 ) عُدة به ضم عين است يعنى من آمادگى براى ازدواج نداشتم . اما اينكه به كسر عين بخوانيم و انا على غير عِدة را به معنى اين بگيريم كه من عدّه‌ام تمام نشده است ، خيلى بعيد است . استاد مد ظله .